Hoe ik cellist werd.
Voor de nieuwe lerares was mijn bruine altblokfluit niet goed genoeg. Ik kon die strenge vrouw vanaf het begin niet uitstaan, want ze had een paardengebit, waarmee ze meer in de blokfluit beet als erop blies. In het tweede uur werd ze toen duidelijker: "Je moet een nieuwe blokfluit kopen, zo een als alle andere kinderen hier. Je hebt een witte altblokfluit van de firma Moeck nodig, ik breng de nieuwe blokfluit in het volgende uur voor je mee." Ik kon toen, ondanks mijn jonge leeftijd (6 jaar) al behoorlijk eigenzinnig zijn en vroeg: " Waarom? Mijn fluit is toch nieuw! Ik wil geen nieuwe fluit." Toen zei de lerares: "Als je geen nieuwe fluit koopt, heeft het weinig zin, dat je hier nog verder meespeelt".